Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
MBC De Zoenk - Heverlee - 10/02/2008 - Alex2 Vincent Sven Frederik Franky Stevenvde Eddy Patrick Jan Jef Ben Junior Jurgen Carl
Herders,

zondag trokken we naar Heverlee, dat ligt tegen Leuven, zowat aan de andere kant van België. Dat is dus eventjes rijden en vooral: onmenselijk vroeg opstaan. Maar er stonden wel degelijk 20 herders aan de start, de een wat meer op tijd dan de andere, maar we noemen geen namen. En de Herders waren er niet alleen, er waren bovendien nog meer dan 2980 andere deelnemers (ik hoorde meer dan 3000 deelnemers, dus min die 20 herders, is dat dus meer dan 2980, toch?).

De temperatuur schommelde net iets boven het vriespunt, maar er stond een open hemel, en dat voorspelde zeer veel goeds, wat ook geschiedde. De laatste 3 dagen was het droog gebleven, dus moest het parcours er ook wel goed bijliggen, in tegenstelling tot de bagger van vorig jaar.

Weer:     

Er was er weer eentje in tram 3 gestapt, namelijk Diederik. Nietsvermoedend gaf hij zijn helm aan mij voor hij zich ging inschrijven. Toen hij terugkwam was er een kroontje op gemonteerd die zowat alle mogelijke aerodynamicaregels overtrad, maar voor hem is dat toch geen probleem, snel gaat hij sowieso.

Aan de start verschenen 2 nieuwe herders: Franky, die eigenlijk niet zo nieuw is, en er ook in Houffalize al bij was voor de gelegenheid, en Tom, neef van Ben, die zonder winterhandschoenen de tocht afmaakte. Brrr, ik krijg nog altijd koud als ik eraan denk.

Met 20 herders samen blijven lukt van geen kanten, dus nam iedereen maar zijn eigen plaatsje in het drukke peloton. Eerst wat road en softroad om op te warmen, en daarna het echte werk, perfect. Hellingen bleven in deel 1 redelijk lang op zich wachten, perfect, maar dat ze zouden komen, dat wisten we al. Ik probeerde me vooraan te posteren, maar met al die deelnemers is dat niet altijd even simpel, maar ik kon me zonder probleem richten op de kroon van Diederik. Op de eerste klim van de dag reed Sven plat, ik keerde terug om hem te helpen, maar Sven is groot genoeg om dat alleen te doen. Op een bepaald moment stonden we met 8 op zijn handen te kijken, waardoor ze toch maar beslisten om door te rijden.

Ik las op het mtb forum dat er iemand een lekke binnenband gewoon weggooide in het bos (ter info: Sven reed tubeless, en had dus geen lekke binnenband). Kijk, iemand die dat doet, is dus echte krapuul, ze moesten hem aan zijn binnenband ophangen! Dat soort pipo's verpest het voor iedereen. Als jullie binnen 5 jaar nog toestemming willen krijgen om te mogen mountainbiken door de bossen, dan moeten deze klojo's er zeker uit. Dus als je iemand dit soort afval ziet weggooien, spreek hem daar zeker over aan (ge moogt er gerust op roepen van mij). Denk er aan dat ook "het tsjoepke van het soepapke van uw lekke binnenband" afval is, alsook "het ringske op de draad van het soepapke van de lekke binnenband".

Samen met Sven reed ik verder, en we kregen nog enkele leuke offroad klimmetjes voorgeschoteld, voor een groot stuk bij onze franstalige landgenoten. Ik hoop dat Alex genoeg cartouchen bij had, want zijn eerste was al verschoten op de eerste klim. De toestand van het parcours liet wel toe om de klimmen met iets hogere snelheid te doen, ik herinner me dat dat vorig jaar onmogelijk was door al dat baggerwerk.

Voor de eerste bevoorrading reden we door een soort sas waarin 3 mensen van de organisatie stonden te controleren op zwartrijders, goed gedacht, en juist toen wij er toekwamen hoorden we er achter ons 3 bruusk in de remmen gaan en rechtsomkeer maken, zwartrijders dus, mensen die meer dan 2000? aan een velo spenderen, maar 3,5? teveel vinden, sukkelaars.

De 1e bevoorrading was zeer uitgebreid, een soort koud buffet, maar dan zonder charcuterie, en wel met alles wat een mountainbiker nodig heeft, en nog veel meer!

Net na de 1e bevoorrading kwam de splitsing grote afstanden / kleine afstanden, en daarop werd duidelijk waarom Carl zo snel reed in deel 1, hij reed gewoon de 45 km! De "echte", waaronder ook Franky en Tom, reden de 65 km uit! En die grote afstand was nochtans de max, ik genoot voorlopig nog van elke kilometer, zeker dat singletrack stukje naast de spoorweg, waar Levi zijn ketting brak, en gewoonweg alle offroad stukken die erop volgden, waren stuk voor stuk pareltjes. Ik posteerde mezelf bij Ben, Jan (voila zie, een vermelding in het verslag) en Diederik, die er geen al te traag tempo op nahielden, af en toe moest ik lossen, en dan hopen op een trage voorligger (voor die andere 3) om er weer bij te geraken. Net voor de 2e bevoorrading moest ik een gat laten, dat ik niet meer dicht kreeg, en in de open velden verloor ik zelfs het zicht op de kroon van Diederik.

De 2e bevoorrading was ook in orde, enkel bedoeld voor de grote afstanden (55 en 65).

Met nog 20 kilometer te gaan, begonnen de benen redelijk zwaar aan te voelen, maar er zat nog wat jus in. De rappe mannen Ben, Diederik, Jan (da's nu al de 2e keer zie), en Zwiebertje waren ondertussen al te rap voor mij geworden. Toch kon ik Diederik even later terug oprapen, redelijk letterlijk dan, want op een metalen rooster, net voor het uitrijden van een bos, kwam hij ten val, en hield er een redelijk diepe en pijnlijke snee in zijn hand aan over, en het bloedde nogal serieus. Ook Sven stopte nog, maar het was "game over" voor Didi, hij stond gelukkig vlak aan post 16, belde de pechdienst en was 3 minuten later al opgehaald, nadat iemand van de organisatie een gevaarbordje plaatste op de plaats waar didi viel. Snel, efficient, en met inzicht, chapeau voor de pechdienst, en trouwens niet alleen voor de pechdienst!

Even verder kwamen Sven en ik aan de splitsing 55/65, nogal gevaarlijk voor de twijfelaars die er bijna doorzaten (en zo waren er veel), maar we gingen voor de 65! En als beloning kregen we direct een klim die kon tellen, ik herinner me dat deze vorig jaar aangeduid was als "het Godensalon", en dat het toen eerder een "Duivelsalon" leek, maar dit jaar was die doenbaar, toch op de gepaste versnelling. Niet veel later voelde ik dat het beste jus uit mijn benen was, en we hadden nog 10 kilometer te gaan. De laatste 5 kilometer liet ik Sven rijden ('t was eigenlijk van moeten), en pepte mezelf op om niet stil te vallen, en dat lukte me dan vooral door te denken aan hoe erg ik er vorig jaar hier doorzat. Ik kwam Martine nog tegen die er 55km op had zitten, maar volgens mij gerust nog overschot had om die 10 km extra te doen.

Parcours:       (wordt voorlopig enkel overtroffen door Houffalize)

De afspuitinstallatie was ook in orde, genoeg spuiten, en de druk was redelijk (mocht misschien ietsje harder, maar dat is een detail). De bepijling en andere signalisatie was uitmuntend, nergens verkeerd gereden, nergens getwijfeld.

We hoorden van Diederik dat de mensen van het Vlaamse Kruis hem opgelapt hadden, en dat zijn fiets door iemand van de organisatie in de bewaakte fietsstalling werd geplaatst. Wederom chapeau.

Moest ik kunnen, ik kwam elke week naar hier. 3.5 Euro voor een perfect parcours, uitgebreide bevoorradingen, prima pechdienst, uitstekende bepijling, ruime parking, en neem het van mij aan dat al de rest dat ik vergeet te vermelden ook perfect was, ge moet goed zot zijn om er dat niet voor over te hebben.

ZOENK junder een vuf ip vuve geven? Ge meuht gerust zin!

Organisatie:      
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -