Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
Ganzewachters VTT - Herzele - 16/02/2008 - Alex2 Firmie Sven Joeri Jeroen Frederik Stevenvde Eddy Patrick Jan Jef Ben Junior Mart Jurgen Carl Scubaluc Johan
Herders,

het was behoorlijk fris aan de vis dit weekend, en niet alleen aan de vis. Zo koud zelfs, dat er een minteken aan te pas kwam op de thermometer. Maar tegelijk kregen we een mooie open blauwe hemel op ons dak, met een felle zon, die serieus haar best deed om dat minteken weg te werken.

Weer:     

We parkeerden ons op de speelplaats van de basisschool van Herzele, waar herder Jeroen een goed deel van zijn jeugd verkwanste. Hij ontving er zijn 1e slechte rapport, en tevens ook zijn 2e en 3e en allicht ook zijn 32ste, want hij had niet bepaald veel lovende woorden over zijn basisschool. We parkeerden onze fiets in de gratis bewaakte fietsstalling en wachtten rustig op 8u30 en geen seconde vroeger, vooralleer we ons mochtten inschrijven. Maar de inschrijving verliep zeer vlot, zeer vlot zelfs.

De toertocht begon met een toeristische rondleiding in Herzele. Eerst kregen we een magnifiek zicht op de dorpskerk (een neogotisch gebouw uit 1912 notabene). We draaiden in het park rond een overgebleven toren wat ooit een feodaal kasteel is geweest dd 1579. Via de plaatselijke zoo, met wat lama's en een struisvogel, verlieten we Herzele en toerden we rond in de randgemeenten, Woubrechtegem, St-Lievens-Esse en St-Anteliks e.a. Met dank aan Herder Alex voor de toeristische rondleiding. Ik wil er nog aan toevoegen dat we door de vele seingevers professioneel begeleid werden om de straten van Herzele zo veilig mogelijk te kruisen.

De grote delegatie herders vertrok samen, maar al snel was duidelijk dat ze niet lang samen gingen blijven. Met Diederik (die vandaag trouwens 1 jaar herder werd), Carl en Steven voorop gaat het niet traag, Ben probeerde om de boel wat te vertragen en als een goed herder zijn schaapjes in de kudde te houden, maar dat werkte niet, en koos daarna ook zelf maar voor de aanval. Ik liet me terugzakken naar het 2e herderpeloton en reed eerst samen met Ronny en daarna met Jef. Mart kwam ons voorbijgesneld, en ging mijns inziens redelijk vlot vooruit, Jurgen deed ook een poging, maar aan zijn gehijg te horen, zat hij redelijk "tent".

Het parcours was het omgekeerde van de laatste keer dat we hier reden, ik weet niet zo direct als dat van deze zomer of vorige winter geleden is. Het offroad gehalte lag op een redelijk niveau maar echt technisch was het niet. Toch lag alles redelijk hard door de ijsbeertemperaturen, en was op vele plaatsen de spoorvorming herleid tot mini-hollewegjes, waar je moest proberen uw banden tussen te laveren zonder de kanten te raken. Net voor mij deed Ronny dat toch, met als gevolg dat zijn achterwiel heen en terug kaatste als een metalen bal in een flipperkast, chapeau voor hem dat hij zijn voorwiel in het gareel kon houden.

Al mijn uitstekende ledematen, zoals vingers en tenen, en de rest (ja, de rest) hadden ondertussen ferm koud, geen sealskinz met merinho wol die daar iets aan kunnen veranderen (ter info: die sealskinz doe ik enkel aan mijn handen en mijn voeten, niet "de rest"). En dan zijn er van die herders als Diederik, die met zomerhandschoenen rijden, dat moet een hete vent zijn, en dames, hij is single!

Zwaar klimwerk moet je hier niet verwachten, wel hier en daar een klimmetje op de baan, en die ene kasseistrook, die we normaal naar benden vliegen, om dan beneden scherp links te rijden, moesten we nu omhoog doen, maar dat viel allemaal goed mee, we zijn meer gewoon. Ook modder kregen we niet echt, dat lag dan eerder aan de barre temperaturen, eventjes voor de bevoorrading kregen we wel een klein beetje modder, enfin, het leek er toch op, maar bij nader inzien, en na eens de neus op te halen, kon je duidelijk ruiken dat het niet om modder ging, maar om iets wat hoogstwaarschijnlijk uit die beerkar kwam, die iets verder geparkeerd stond. Herder Johan beschreef het goedje als vakkenner: "runderdrijfmest". Ik vertel er graag bij dat ik het gelukkig niet uit mijn ogen en oren moest halen, wat na een modderrit wel vaker gebeurt.

Aan de eerste bevoorrading was de mest het gespreksonderwerp, terwijl ik me probeerde te verwarmen. De bevoorrading was trouwens zeer goed: cola, water, koeken, fruit, en warme soep. Toen de grote bende vertrok kwam Ronny toe, zijn uitvlucht was problemen met de derailleur, hmmm, niet gerekend op mest waarschijnlijk.

In deel 2 probeerde ik me vooraan te posteren, bij de rappe mannen, maar we konden dat met een redelijk grote delegatie herders volhouden. Berg ten bever kregen we redelijk snel, maar enkel het laatste stukje waardoor hij herleid werd tot een molshoop. In de bergaf die erop volgde perste Steven er bovendien een sprintje uit, waardoor hij volgens mij tegen de snelheidslimiet van de bebouwde kom zat, die trouwens ook geldig is voor fietsers! En als ze hem zouden flitsen, zou hij in elk geval zeer makkelijk te herkennen zijn: een spierwitte broek, met een bruine streep (hopelijk runderdrijfmest).

Dat het af en toe wat snel ging bleek ook op een singletrack stukje waar enkele herders een paar voorliggers wilden inhalen door een shortcut door een stuk braakliggende akker te nemen. Maar door de vrieskou zijn de vele puttekes en bultjes keihard vastgevroren waardoor uw wiel er wel eens in wil vasthaken. HET evenement van de dag: Sven's voorwiel raakt vast in zo'n putteke, waardoor zijn achterwiel richting hemel stijgt. Wat volgt is een surplaceke van 2 seconden met Sven in the air, waarop hij dus even tijd had om te kiezen in welk van de 2 plassen hij zou duiken. Head first koos hij voor de linkerplas, maar kreeg wel de volle lading. Hij was dus in 1 van de 10 plassen gevallen die vandaag op het parcours lagen, ook chapeau! De schade werd opgemeten, maar meer dan vuile modder kwam er niet aan te pas, nog een geluk dat die boer daar zijn beekar (nog) niet leeggespoten had! Eerlijk als ik ben, voeg ik er nog aan toe dat ook mijn voorwiel vasthaakte in een kloteputteke en ik ook rap moest afstappen, al kon ik wel verhinderen dat dat op mijn hoofd was.

We kregen op 10km van de finish nog een 2e bevoorrading, die sumier was, maar was eigenlijk niet echt nodig op een tocht van 47 km. Dus zijn we content dat er nog iets te rapen viel. De energiedrank (iets fluogeel) was er overigens dik in orde. Je kon er ook kauwgum krijgen, al zie ik daar niet echt het nut van in op een bevoorrading.

De laatste 10 km gingen we verder op ons elan, Steven en Zwiebertje toonden de weg en reden in het zog van enkele andere rappe mannen verkeerd op een boerenerf. Het was onze eigen schuld, maar een pijltje extra, of iets verder zou niet misstaan hebben. Ik misrekende me ook nog bijna toen ik aan een mooie snelheid een bochtje verkeerd inschat, het was iets scherper dan verwacht, waardoor ik net niet de gracht in sukkelde.

Parcours:     

De afspuitinstallatie was voortreffelijk, echt veel modder hing er niet aan de meeste fietsen, uitgezonderd die van Sven, die aan een nieuwsgierige deelnemer moest uiteggen hoe het kwam dat hij zo vuil was. Sven verklaarde dat hij de grote toer gedaan had en die redelijk vettig lag! Jaja, 't zal wel.

Organisatie:     

Herder Frederik
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -