Mountainbike Club De Herders
Verslagen
Home
Herders
Ranking
Herder worden
Marathon
Verslagen
Foto's
Bikes
Links
Contact
 
VTT - Olloy-sur-Viroin - 07/09/2008 - Henk Alex2 Firmie Jeroen Carl
Herders,

Er zijn zo van die streken die niet zo gekend zijn bij de dagjestoeristen onder ons. Viroinval is er zo ééntje van. Viroin betekent "stroom" en val is "de vallei". Als je de rust van een stuk ongerepte natuur apprecieert,een fijnproever bent van wonderlijke landschappen, dan weet je je komende vakantiebestemming... en vergeet vooral de mountainbike niet. De Viroin stroomt langs acht kleine dorpjes,pittoreske charmante plaatsen waar de tijd bij momenten lijkt stil te staan. In één van die dorpjes ,Olloy-Sur-Viroin, organiseerd de plaatselijke mountainbikeclub, de Catsbikers, telkens tijdens het eerste weekeinde van de maand september een TT. Tot zover deze kleine introductie.

Eigenlijk zou ik nu beter zwijgen zodat deze streek zijn mysterie kan blijven behouden, zodat ze in de nabije toekomst niet overspoeld wordt door hordes nieuwsgierige mountainbikers, maar alléé,hopende dat jullie de natuur ginder gaan respecteren en omdat ik zo euforisch ben(al twee dagen) kan ik toch niet zwijgen. Het is al twee jaar dat ik op de hoogte was van dat verborgen "pareltje" maar telkens was er een gegronde reden om niet aanwezig te zijn. Deze keer stond me niks in de weg en hoopvol ,samen met nog een vijftal andere herders die ik had weten warm te maken,stonden we omstreeks 8.45h vertrekkensklaar voor wat beschreven wordt als een ritje in het mountainbikeparadijs.Twee hadden er afgebeld en die mannen hebben er nog steeds spijt van na het horen van ons relaas.

Een singletrackstart,een paar honderd meter road en de pret kon beginnen.Een eerste off-roadklimmetje lag al te wachten om bedwongen te worden en meteen was er al een kleine schifting.De 85 km bikers namen noodgedwongen afscheid van de kleinere afstandsrijders,Alex en Jeroen, omdat daar al meteen de eerste splitsing lag.We hebben die mannen,alléé enkel Jeroen wel nog terug gezien bij de aankomst maar straks meer daarover.Na dat eerste opje van zo een 1700 meter kregen we al een knappe afdaling voor de wielen gegooid.Door de miezerige regen die de ondergrond toch wat glibberig maakte was het wel wat opletten maar niettemin reden we vollen bak naar beneden.Al meteen een adrenalinekick en zo zijn er meerdere geweest ,de één al wat meer kickender dan de andere.

Man man ,wat een supergevoel!Ik word al high bij de gedachte alleen al. Klimmetjes werden opgevolgd door afdalingen,rotsige boswegels,boomstronkstroken,rivierdoorsteken en everzwijnpaden met voor de eerste bevoorrading een ploeterstrookje van zo een 2 à 3 honderd meter, maar dat was dan ook de enigste echte modderstrook op het volledige parcour.

De bevoorradingen,4 in totaal op de 85 km waren rijkelijk voorzien met gedroogd fruit,muslirepen,suikerwafels,peperkoek,rozijnen,banaan,appelsien,ice-tea en andere dranken.

Na de eerste stop hebben we Carl,die van plan was de 65 km te doen, toch kunnen overhalen om samen met ons(Henk,Firmie en ik)mee te rijden.Veel overtuigingskracht was daar niet voor nodig.Ik denk dat hij toen al in de achtste hemel ,(ja die bestaat ook),zat want zijn oogjes spraken boekdelen.Hij was aan het genieten van hetgene hij hier voorgeschoteld kreeg.Ja,wie hier qua parcour niet aan zijn trekken komt moet naar het buitenland en dan nog???.

Trouwens,aan de aankomst vertelde men mij dat er jaarlijks een nieuwe omloop uitgetekend wordt,dat zegt al genoeg over de mogelijkheden die deze streek telt.Blijkbaar was dit één van de zwaardere edities volgens mannen die hier al een paar keer aanwezig waren. De extra 20 km lus naar de tweede bevoorradingsstop telde wel wat meer goedlopende boswegels maar was toch ook gekruid met hier en daar een knap technisch stukje.Tijdens de tweede pauze hebben we ons laten vereeuwigen door de plaatselijke bewoonster die de bevoorradingspost,samen met haar man, bemande.Vriendelijke mensen trouwens,hun zoon zat in het Catsbikersbestuur,vandaar hun medewerking.Ik ben eens benieuwd naar de foto.

Daarna ben ik een eerste keer lekgereden maar dankzij de deskundige hulp van Carl was dit euvel gauw opgelost.Even verder was er al terug zo een kickafdaling waar Henk zich als een "volleerde roofvogel "naar beneden liet vallen.Wel goed voor mij om zo iemand voor je uit te hebben rijden.Het is dan enkel kwestie van zijn juiste rijspoor te volgen en niet,alléé, bijna niet aan de remmen te komen.Firmie had hier wel wat meer moeite mee maar die kwam dan telkens wel op eigen houtje terug omdat we afgesproken hadden om op elkaar te wachten.

...En kieken dat ik ben ,even verder was mijn achterband aan de beurt,plat, en ik die dacht dat er nog een reservebandje in mijn tasje zat riep van "rij maar door,ik kom wel af".Tot mijne frank viel dat ik er geen extra bandje meer ingestoken had.Met de fiets op de schouder en het achterwiel in de hand dan maar noodgedwongen te voet verder.Gelukkig voor mij kwamen er na een 5-tal minuutjes twee mannen langs waarvan enen nog een binnenbandje extra had dat ik kon overkopen voor 5 ?.Ik wou er hem 10 geven, maar dat aanvaardde hij niet.Ik denk dat ik op dat moment wel 20? wou geven voor dat bandje.Als ik maar verder kon rijden ,dat was voor mij het belangrijkste.Door dat stom voorval heb ik zo een 30 minuutjes moederziel alleen gereden en eerlijk gezegd,dat was zalig.Midden al die natuurpracht met den bike rondrijden,dat is één van de mooiste momenten van den tocht geweest alhoewel ik toch wel blij was dat ik in de verte de herdertruitjes herkende aan de derde bevoorradingspost.Daar kregen we een extra lusje gepresenteerd van zo 'n 3 km.Carl was de enige die de verkorte versie verkoos omdat hij wat op zijn tandvlees begon te zitten .Wij doodblij met dat extraatje en vollen bak naar beneden voor een afdaling van een goei 2 km.Dienen enen km klimmen namen we er graag bij.Een halfuurtje later hebben we Carl dan terug ingehaald op een moeilijk lopend stukje (lang bergop) en zijn we samen,alléé,het begon toch al stilaan wat op een accordeon te trekken,tot aan de laatste stop gereden.Na de nodige proviand kregen we even verder één van de weinige roadstukken voor de boeg,wel flink naar omhoog lopend.Boven trokken we alweer den bos in om er niet meer uit te komen.De laatste 3 à 4 kms van den tocht diende zich nog een knappe afdaling aan,richting dal en tevens aankomstplaats.

Daar werden we opgewacht door bereidwillige mensen die onze bike willen afspuiten maar dat doen we nog altijd liever zelf.Kwestie van de vitale onderdelen toch niet te nat te maken.Héél goeie afspuitstand trouwens met een regelbare gardenakraan waar je de juiste druk kon uit toveren.Jeroen,die al een paar uurkes onder een tentje zat was ondertussen aan het genieten van een grote fles Chimay die hij soldaat had gemaakt.

Na een verkwikkende warme douche hebben we ons bij hem gezet en konden we honderduit vertellen over de rit.Het superparcour,de vriendelijke mensen,één van de beste uitpijlingen die we al gezien hadden(samen met die van de herdermarathon,hmhmhm),enzoveelmeer.Allemaal positieve uitlatingen.

Op deze organisatie is niks ,maar dan ook NIKS negatiefs aan te merken.Verzorgd tot en met. Nadat ieder nog een lekkere B.B.Q. worst naar binnen had gespeeld of waren het er twee??zijn we in een roes naar huis gereden om daar rond 1900h aan te komen.

Dit is voor mij,tot nu toe ,de aangenaamste mountainbikedag uit mijn leven, zeker wat parcour betreft en in het gezelschap van een paar die-hard herders : SUPER!!!

Ik denk dat we volgend jaar met een grote kudde, niet te temperen collega's aan de start gaan staan ...om de bossen af te grazen en al die pracht in ons op te nemen. See you next year...next year...next year... Diedjuu,nog zo lang.

Bedankt nog aan de mannen die me hielpen aan een bandje.Ik zou begot niet meer weten hoe jullie eruit zagen maar als jullie der ook zijn next year,klamp me aan en ik trakteer jullie elk op een grote fles Chimay...

Herder Levi

PS : goed geslapen,Jeroen???
 
J-Wire
Netserve
© 2002-2017 Mountainbike Club De Herders -